در ارباب حلقههای جی. آر. آر. تالکین، «پالانتیر» سنگِ بینایی است که هرکس در آن بنگرد میتواند مکانها و رویدادهای دور را ببیند. ابزاری قدرتمند که در دستِ نادرست، بیننده را فریب میدهد و به بردگی میکشد. پیتر تیِل، سرمایهگذار جنجالیِ درهٔ سیلیکُن و یکی از بنیانگذاران پِیپال، همین نام را برای شرکتی برگزید که در سال ۲۰۰۳ آن را پایهگذاری کرد. وسواسِ تالکینیِ او تا امروز ادامه دارد: دفتر پالو آلتوی پالانتیر «شایر» نام دارد، مقرشان در ویرجینیا «ریوِندِل» و مقر دیگرشان در لندن «گرِی هِیوِنز».
انتخاب این نام برای کمپانی تصادفی نبود. پالانتیر از همان آغاز خود را نه یک استارتاپِ معمولی، بلکه ابزاری برای «دیدن» تعریف کرد. دیدنِ الگوهای پنهان شده در لابهلای انبوهِ دادههای پراکندهای که چشمِ انسان از تشخیصشان ناتوان است. پرسشِ اخلاقیِ نهفته در همان افسانه، اینکه «سنگِ بینا ابزار نجات است یا ابزار سلطه؟» دو دهه است سایهبهسایهٔ این شرکت حرکت میکند.